مدتهاست که ننوشته ام‌، الان هم که می نویسم مطلب اندکی تکراری است اما من از دیدگاه دیگری به آن می خواهم نگاه کنم. با ذکر یک داستان شروع میکنم،

 از خودم،‌من از سالهای کودکی مشکلی داشتم، گاهی دستم به جایی میخورد و یا پایم به جایی گیر می کرد و دردم میگرفت. بعد از مدتی به نتیجه عجیبی رسیدم، در بسیاری موارد پس از یک حرف بد یا یک فکر بد درباره یک نفر این اتفاق می افتاد. آنقدر این اتفاق برایم تکرار شد تا روزی که به این نتیجه رسیدم که ارتباطی بین این دو مساله وجود دارد و شرطی شده بودم هرگاه دستم به جایی می خورد یا پایم به لبه میزی چیزی گیر می کرد، باور می کردم که کاری که دارم انجام می دهم، غلط است و تجدید نظر می کردم. این مساله گذشت تا اینکه مدتی پیش مجدد به این مساله فکر کردم زیرا همواره اتفاقاتی در زندگی ام می افتد که ارتباطاتی مستقیم با اعمال و رفتارهای قبلی من دارد.

از برخی دوستانم در مورد همین مساله ای که گفتم پرسیدم و چند نفری این مساله را تایید کردند. به فکر افتادم که در این زمینه تحقیق بیشتری انجام دهم. اول کاری که کردم یک نظرسنجی در وبسایت سلامتی برای همه (www.MyHealth.ir) گذاشتم و از بازدیدکنندگان این وبسایت که امروزه بیش از ١٠٠٠ نفر در روز هستند، سوال کردم.

نتیجه باورکردنی نیست اما 49 درصد پاسخ دهندگان با این موضوع برخورد کرده اند. اگرچه این نظرسنجی به دلیل تعداد کم شرکت کنندگان و دلایل فنی دیگر، ارزش آماری ندارد اما بهرحال نشان می دهد که افراد دیگری هم به این موضوع اندیشیده اند پس شاید فرضیه ای وجود دارد. این نظرسنجی را اینجا ببینید

آقای نورل در نظریه ای کل جهان را ساختاری یکپارچه توصیف کرده است. در این ساختار یکپارچه تک تک اجزای عالم بریکدیگر کنش و واکنش دارند و طبیعتا کنش های مثبت واکنش های مثبت را برمی انگیزند و کنش های منفی واکنش های منفی.

این همه حرف امروز من است، موضوع ساده اما حیاتی است. گاهی از اتفاقاتی که در زندگی مان می افتد دلخور می شویم، شاید بسیاری از آنها نتیجه اعمال ما و کارمای رفتار و اندیشه های خود ما است.

شاید سوال کنید که پس یک زلزله یا یک بلای آسمانی که ملتی را درگیر می کند، چه دلیلی دارد آیا همه آن افراد گناهکار بوده اند، این مساله را هم با همان نظریه می توان اثبات نمود که جای بحث آن در این مقاله نمی گنجد.

  • بهرحال از قدیم گفته اند، گندم از گندم بروی جو ز جو
  • گفته اند: تو نیکی میکن و در دجله بیانداز تا ایزد در بیابانت دهد باز
  • و در نهایت اینکه بودا در تعالیم اش می گوید: هیچ چیزی در این جهان تصادفی نیست.

و بسیاری موارد دیگر از این قبیل که نشان می دهد که عمل ما صدایی می شود که در کوه زمان برخورد می کند و به سوی خود ما با بازتابی مشابه بازمی گردد... اما ما نمی بینیم و ما عبرت نمی گیریم و این دور تسلسل ادامه دارد...