براساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامتی فقط نبود بیماری نیست، بلکه به سر بردن در وضعیت رفاه و سلامت کامل جسمی، روانی و اجتماعی می باشد.

Health is a state of complete physical, mental and social well-being and not merely the absence of disease or infirmity.

اما بحثی که وجود دارد این است که چه میزان این مفهوم محقق شده است. براین اساس امروزه اتفاقی که افتاده است  این است که عمده افراد ممکن است به طور فردی به جنبه هایی از سلامت خود توجه و اهتمام داشته باشند، اما از ابعاد اجتماعی و جمعی رفتارهای خود در حوزه سلامت کاملا ناآگاه و یا بی توجه به آن هستند. با چند مثال به این موضوع بیشتر می پردازیم. بسیاری از افراد امروزه به رژیم غذای خود توجه می کنند، سعی می نمایند چربی های اشباع شده حیوانی، نمک و یا قند کم تر مصرف کنند، تلاش برای فعالیت فیزیکی و ورزش و همچنین پرهیز از مصرف سیگار و الکل از دیگر مثالهایی در این زمینه است. این عوامل ذکر شده به خصوص در کاهش ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی موثرند.

اما مساله اینجاست که این عوامل در حالی که در حوزه سلامت فردی موثر واقع می شوند و ابتلا به برخی بیماری ها را کاهش می دهند، اما کافی نیستند و به سلامت اجتماع هیچ کمکی نمی کنند. اما سلامت اجتماع چگونه مختل می شود و چه عواملی بر آن موثر هستند؟

 


ادامه مطلب ...